аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова любачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лю́бачка мн. лю́бачкі |
| Родны каго? чаго? |
лю́бачкі мн. лю́бачак |
| Давальны каму? чаму? |
лю́бачцы мн. лю́бачкам |
| Вінавальны каго? што? |
лю́бачку мн. лю́бачак |
| Творны кім? чым? |
лю́бачкай, лю́бачкаю мн. лю́бачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
лю́бачцы мн. лю́бачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто не бачыў вялікага, той з малога дзівіцца.
Толькі дурні ўвесь час ідуць наперад. Разумныя ідуць туды, куды ім трэба.
liubačka — беларуская лацінка
Слова любачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік любачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове любая + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› любасэ́рды (9)
(9) ку́льбачка ‹
› любата́ (6)
(11) стрэ́льбачка ‹
› любаце́нне (9)
(8) дзю́бачка ‹
› люба́шаўскі (10)
(10) плюга́вачка ‹
› любашча́сны (10)
(10) плюга́вачка ‹
› лю́бая (5)
(10) прадава́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Акцёры і іх дублёры.