аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзюбачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзю́бачка мн. дзю́бачкі |
| Родны каго? чаго? |
дзю́бачкі мн. дзю́бачак |
| Давальны каму? чаму? |
дзю́бачцы мн. дзю́бачкам |
| Вінавальны каго? што? |
дзю́бачку мн. дзю́бачкі |
| Творны кім? чым? |
дзю́бачкай, дзю́бачкаю мн. дзю́бачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзю́бачцы мн. дзю́бачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пад чужую дудку паскачаш — потым адплачаш.
— Ведаеш, што прыходзіць да тых, хто ўмее чакаць?
— Што?
— Ніхалеры. Так і чакаюць.
dziubačka — беларуская лацінка
Слова дзюбачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзюбачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзюбек + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзюба́ты (7)
(9) кульба́чка ‹
› дзю́бацца (8)
(9) ку́льбачка ‹
› дзю́баць (7)
(11) стрэ́льбачка ‹
› дзюбе́к (6)
(7) лю́бачка ‹
› дзю́бель (7)
(10) плюга́вачка ‹
› дзю́бельны (9)
(10) плюга́вачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.