STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзюбель
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзю́бель мн. дзюбелі |
| Родны каго? чаго? |
дзюбеля мн. дзюбеляў |
| Давальны каму? чаму? |
дзюбелю мн. дзюбелям |
| Вінавальны каго? што? |
дзю́бель мн. дзюбелі |
| Творны кім? чым? |
дзюбелем мн. дзюбелямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзюбелі мн. дзюбелях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны
Ну і хто тут мёртвы?
(с) беларуская мова праз 100 гадоўdziubieĺ — беларуская лацінка
Слова дзюбель (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзюбель — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзюбік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзю́баць (7)
(9) шарху́бель ‹
› дзю́бачка (8)
(6) гэ́бель ‹
› дзюбе́к (6)
(6) тэ́бель ‹
› дзю́бельны (9)
(5) А́вель ‹
› дзю́бік (6)
(6) Ва́вель ‹
› дзю́біна (7)
(6) жаве́ль ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
