аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дзюбе́к — назоўнік дзю́бельны — прыметнік
канцэпт

дзюбель

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дзюбель
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дзю́бель

мн.  дзюбелі
Родны
каго? чаго?		 дзюбеля

мн.  дзюбеляў
Давальны
каму? чаму?		 дзюбелю

мн.  дзюбелям
Вінавальны
каго? што?		 дзю́бель

мн.  дзюбелі
Творны
кім? чым?		 дзюбелем

мн.  дзюбелямі
Месны
у кім? у чым?		 дзюбелі

мн.  дзюбелях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пусціць жабу ў ваду
‘сказаць абы-што, недарэчнасць’


прагну жлукціць старку нагбом з цэбра


dziubieĺ — беларуская лацінка

Слова дзюбель (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзюбель — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзюбік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дзю́баць (7)

(9) шарху́бель ‹

› дзю́бачка (8)

(6) гэ́бель ‹

› дзюбе́к (6)

(6) тэ́бель ‹

› дзю́бельны (9)

(5) А́вель ‹

› дзю́бік (6)

(6) Ва́вель ‹

› дзю́біна (7)

(6) жаве́ль ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

прыгожая ўсмешка