дзюбік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дзюбік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дзю́бік мн. дзю́бікі
Родны каго? чаго?	дзю́біка мн. дзю́бікаў
Давальны каму? чаму?	дзю́біку мн. дзю́бікам
Вінавальны каго? што?	дзю́бік мн. дзю́бікі
Творны кім? чым?	дзю́бікам мн. дзю́бікамі
Месны у кім? у чым?	дзю́біку мн. дзю́біках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Што целу люба, то душы груба.
Смех — то дар багоў.

Хіба літаратурна замест ТОЕ казаць ТО?
Ці можна замест «якраз тое, што трэба» казаць «са́ма то»?

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

dziubik — беларуская лацінка

Слова дзюбік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: