аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цюбік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цю́бік мн. цю́бікі |
| Родны каго? чаго? |
цю́біка мн. цю́бікаў |
| Давальны каму? чаму? |
цю́біку мн. цю́бікам |
| Вінавальны каго? што? |
цю́бік мн. цю́бікі |
| Творны кім? чым? |
цю́бікам мн. цю́бікамі |
| Месны у кім? у чым? |
цю́біку мн. цю́біках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад усіх бочак шпунт; пад усе бочкі шпунт — пра чалавека, якога калі трэба і калі не трэба пасылаюць выконваць розныя даручэнні, просьбы.
Польск. szpunt ад ням. spund.— Мо піцу закажам?
— Мы ж худнеем. Давай пешкі па яе сходзім.
ciubik — беларуская лацінка
Слова цюбік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цюбік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цюбінг + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цюбеце́ечка (10)
(5) цы́бік ‹
› цюбеце́ечны (10)
(6) дзю́бік ‹
› цюбеце́йка (9)
(11) жаўтадзю́бік ‹
› цю́бінг (6)
(11) шпрыц-цю́бік ‹
› цю́бінг (6)
(8) драбаві́к ‹
› цю́бінгавы (9)
(8) лічбавік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.