аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шархубель
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шарху́бель мн. шарху́белі |
| Родны каго? чаго? |
шарху́беля мн. шарху́беляў |
| Давальны каму? чаму? |
шарху́белю мн. шарху́белям |
| Вінавальны каго? што? |
шарху́бель мн. шарху́белі |
| Творны кім? чым? |
шарху́белем мн. шарху́белямі |
| Месны у кім? у чым? |
шарху́белі мн. шарху́белях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Была ў мяне сіла, як маці насіла.
Капейка і тая сціраецца.
Пасля мацоўні я люблю ўмяць дзве шаўрмы… Жартую, не хаджу я ў мацоўню.
šarchubieĺ — беларуская лацінка
Слова шархубель (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шархубель — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шаршатка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шархо́тка (8)
(9) паўрубе́ль ‹
› шархо́тка (8)
(10) шпунту́бель ‹
› шархо́ткі (8)
(10) шліхту́бель ‹
› шарша́тачны (10)
(6) гэ́бель ‹
› шарша́тка (8)
(6) тэ́бель ‹
› шаршэ́бка (8)
(7) дзю́бель ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.