аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шархотка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шархо́тка мн. шархо́ткі |
| Родны каго? чаго? |
шархо́ткі мн. шархо́так |
| Давальны каму? чаму? |
шархо́тцы мн. шархо́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
шархо́тку мн. шархо́ткі |
| Творны кім? чым? |
шархо́ткай, шархо́ткаю мн. шархо́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
шархо́тцы мн. шархо́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не будзь ла́сы на чужыя каўбасы.
Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:
Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.
šarchotka — беларуская лацінка
Слова шархотка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шархотка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шархубель + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шархе́бель (9)
(5) фо́тка ‹
› шархе́бельны (11)
(7) махо́тка ‹
› ша́рхнуць (8)
(7) рахо́тка ‹
› шархо́ткі (8)
(7) сухо́тка ‹
› шарху́бель (9)
(8) крыхо́тка ‹
› шарша́тачны (10)
(7) вяхо́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.