аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова любунка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лю́бунка мн. лю́бункі |
| Родны каго? чаго? |
лю́бункі мн. лю́бунак |
| Давальны каму? чаму? |
лю́бунцы мн. лю́бункам |
| Вінавальны каго? што? |
лю́бунку мн. лю́бунак |
| Творны кім? чым? |
лю́бункай, лю́бункаю мн. лю́бункамі |
| Месны у кім? у чым? |
лю́бунцы мн. лю́бунках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.
Вош учыніла дэбош.
ды іншыя каламбуры з дапамогай Навігатараliubunka — беларуская лацінка
Слова любунка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік любунка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове любутка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› любо́шчы (7)
(7) пушо́нка ‹
› Любу́ж (5)
(7) сушо́нка ‹
› любужскі (8)
(7) тушо́нка ‹
› любу́тка (7)
(9) справу́нка ‹
› Лю́бча (5)
(7) чыгу́нка ‹
› любча́нскі (9)
(7) бягу́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.