аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
у слоўніках не сустракаецца
гэтаназоўнік
жаночы род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова Любча
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Лю́бча мн. Лю́бчы |
| Родны каго? чаго? |
Лю́бчы мн. Лю́бчаў |
| Давальны каму? чаму? |
Лю́бчы мн. Лю́бчам |
| Вінавальны каго? што? |
Лю́бчу мн. Лю́бчы |
| Творны кім? чым? |
Лю́бчай, Лю́бчаю мн. Лю́бчамі |
| Месны у кім? у чым? |
Лю́бчы мн. Лю́бчах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хадзі́ць як дунду́к — пра насупленага, няскладнага, непаваротлівага чалавека
хто такі дундук?— Родненькая, што ты будзеш есці?
— А ў нас ёсць хлябок?
— Ёсць.
— А масліца?
— І масліца ёсць.
— А каўбаска?
— І каўбаска ёсць.
— Я буду аладачкі…
Liubča — беларуская лацінка
У СЛОЎНІКАХ НЯМА
назоўнік Любча — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Людвіг + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› любужскі (8)
(9) недаста́ча ‹
› лю́бунка (7)
(7) няста́ча ‹
› любу́тка (7)
(4) ча́ча ‹
› любча́нскі (9)
(10) распара́дча ‹
› лю́бчык (6)
(4) ве́ча ‹
› лю́бы (4)
(10) нечалаве́ча ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.