мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
любу́тка — назоўнік любча́нскі — прыметнік
канцэпт

Любча

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова Любча
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 Лю́бча

мн.  Лю́бчы
Родны
каго? чаго?		 Лю́бчы

мн.  Лю́бчаў
Давальны
каму? чаму?		 Лю́бчы

мн.  Лю́бчам
Вінавальны
каго? што?		 Лю́бчу

мн.  Лю́бчы
Творны
кім? чым?		 Лю́бчай, Лю́бчаю

мн.  Лю́бчамі
Месны
у кім? у чым?		 Лю́бчы

мн.  Лю́бчах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не памогуць і чары, як каму хто не да пары.


Пяць стадый прыняцця ў беларусаў:
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.


Liubča — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

назоўнік Любча — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове Людвіг + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› любужскі (8)

(9) недаста́ча ‹

› лю́бунка (7)

(7) няста́ча ‹

› любу́тка (7)

(4) ча́ча ‹

› любча́нскі (9)

(10) распара́дча ‹

› лю́бчык (6)

(4) ве́ча ‹

› лю́бы (4)

(10) нечалаве́ча ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

мяса па-французску

анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо