мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова веча
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ве́ча мн. ве́чы |
| Родны каго? чаго? |
ве́ча мн. ве́чаў |
| Давальны каму? чаму? |
ве́чу мн. ве́чам |
| Вінавальны каго? што? |
ве́ча мн. ве́чы |
| Творны кім? чым? |
ве́чам мн. ве́чамі |
| Месны у кім? у чым? |
ве́чы мн. ве́чах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мухі дохнуць — пра каго-н. вельмі сумнага, нуднага або што-н. вельмі сумнае, нуднае
— Ты свабодная заўтра?
— Агась.
— Так і ведаў, што ты нікому не патрэбная.
vieča — беларуская лацінка
Слова веча (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік веча — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вечар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ве́цце (5)
(4) ча́ча ‹
› ве́цьве (6)
(5) Лю́бча ‹
› вецярэ́віцкі (11)
(10) распара́дча ‹
› вечава́ць (8)
(10) нечалаве́ча ‹
› вечавы́ (6)
(7) худзе́ча ‹
› ве́чар (5)
(7) худзе́ча ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Брэст