STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова люлянне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
люля́нне мн. люля́нні |
| Родны каго? чаго? |
люля́ння мн. люля́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
люля́нню мн. люля́нням |
| Вінавальны каго? што? |
люля́нне мн. люля́нні |
| Творны кім? чым? |
люля́ннем мн. люля́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
люля́нні мн. люля́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слязьмі рады не дасі.
Журба бядзе не помач.
Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.
liuliannie — беларуская лацінка
Слова люлянне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік люлянне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове люмбага + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лю́лькавы (8)
(8) ка́шлянне ‹
› лю́ля (4)
(7) мыля́нне ‹
› люля́-кеба́б (10)
(9) скрыля́нне ‹
› люля́цца (7)
(9) шапяля́нне ‹
› люля́ць (6)
(7) ганя́нне ‹
› люмба́га (7)
(9) заганя́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
