STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова люлянне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
люля́нне мн. люля́нні |
| Родны каго? чаго? |
люля́ння мн. люля́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
люля́нню мн. люля́нням |
| Вінавальны каго? што? |
люля́нне мн. люля́нні |
| Творны кім? чым? |
люля́ннем мн. люля́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
люля́нні мн. люля́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Адна ластаўка вясны не робіць.
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічliuliannie — беларуская лацінка
Слова люлянне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік люлянне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове люмбага + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лю́лькавы (8)
(8) ка́шлянне ‹
› лю́ля (4)
(7) мыля́нне ‹
› люля́-кеба́б (10)
(9) скрыля́нне ‹
› люля́цца (7)
(9) шапяля́нне ‹
› люля́ць (6)
(7) ганя́нне ‹
› люмба́га (7)
(9) заганя́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
