аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова люмен
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лю́мен мн. лю́мены |
| Родны каго? чаго? |
лю́мена мн. лю́менаў |
| Давальны каму? чаму? |
лю́мену мн. лю́менам |
| Вінавальны каго? што? |
лю́мен мн. лю́мены |
| Творны кім? чым? |
лю́менам мн. лю́менамі |
| Месны у кім? у чым? |
лю́мене мн. лю́менах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
маленькі, ды залаценькі
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
liumien — беларуская лацінка
Слова люмен (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік люмен — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове люменометр + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› люмба́га (7)
(10) джэнтльме́н ‹
› люмба́льны (9)
(8) ітэльме́н ‹
› люмбатамія (10)
(6) Брэ́мен ‹
› люмено́метр (10)
(5) ві́нен ‹
› люміна́л (7)
(7) паві́нен ‹
› люміна́тар (9)
(5) піне́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.