аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пінен
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
піне́н мн. піне́ны |
| Родны каго? чаго? |
піне́ну мн. піне́наў |
| Давальны каму? чаму? |
піне́ну мн. піне́нам |
| Вінавальны каго? што? |
піне́н мн. піне́ны |
| Творны кім? чым? |
піне́нам мн. піне́намі |
| Месны у кім? у чым? |
піне́не мн. піне́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў цесце можна палец вывіхнуць.
Выкідваючы хлам, галоўнае — не пачынаць яго разглядаць!
pinien — беларуская лацінка
Слова пінен (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пінен — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пінетачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пінгпангі́ст (11)
(5) лю́мен ‹
› пінгпангі́стка (13)
(5) ві́нен ‹
› піне́жскі (8)
(7) паві́нен ‹
› піне́тачка (9)
(7) рэціне́н ‹
› піне́тачны (9)
(6) прапен ‹
› піне́тка (7)
(6) лю́мпен ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Рукавічка.