аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пінетачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
піне́тачка мн. піне́тачкі |
| Родны каго? чаго? |
піне́тачкі мн. піне́тачак |
| Давальны каму? чаму? |
піне́тачцы мн. піне́тачкам |
| Вінавальны каго? што? |
піне́тачку мн. піне́тачкі |
| Творны кім? чым? |
піне́тачкай, піне́тачкаю мн. піне́тачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
піне́тачцы мн. піне́тачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны
— Якая смачная ў вас гарбата, што гэта за гатунак?
— Гэта каньяк…
pinietačka — беларуская лацінка
Слова пінетачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пінетачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пінетка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пінгпангі́стка (13)
(8) кле́тачка ‹
› піне́жскі (8)
(7) ме́тачка ‹
› піне́н (5)
(9) заме́тачка ‹
› піне́тачны (9)
(10) бруне́тачка ‹
› піне́тка (7)
(7) се́тачка ‹
› піне́ткавы (9)
(10) вінье́тачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.