STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова люстра
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лю́стра мн. лю́стры |
| Родны каго? чаго? |
лю́стры мн. лю́страў |
| Давальны каму? чаму? |
лю́стры мн. лю́страм |
| Вінавальны каго? што? |
лю́стру мн. лю́стры |
| Творны кім? чым? |
лю́страй, лю́страю мн. лю́страмі |
| Месны у кім? у чым? |
лю́стры мн. лю́страх |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.
Пяць стадый прыняцця ў беларусаў:
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
liustra — беларуская лацінка
Слова люстра (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік люстра — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове люстра + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лю́сінскі (8)
(6) шу́стра ‹
› Люсі́я (5)
(6) бы́стра ‹
› лю́стр (5)
(7) маэ́стра ‹
› люстраванне (11)
(8) піля́стра ‹
› люстрава́ны (10)
(6) мястра ‹
› люстрава́ны (10)
(6) сястра́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
