лютар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова лютар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	лю́тар мн. лю́тары
Родны каго? чаго?	лю́тара мн. лю́тараў
Давальны каму? чаму?	лю́тару мн. лю́тарам
Вінавальны каго? што?	лю́тара мн. лю́тараў
Творны кім? чым?	лю́тарам мн. лю́тарамі
Месны у кім? у чым?	лю́тару мн. лю́тарах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Відаць па вочках, хто ходзіць па ночках.

пра распусніка

— Знаёмец хоча прыехаць, адпачыць, па гарах пакатацца. Гэта лепш калі рабіць? Летам? Зімой?
— Глядзі. Калі ён хоча зімой, то зімой. Калі летам, то летам.

liutar — беларуская лацінка

Слова лютар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: