аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
лю́тар — назоўнік лю́таўскі — прыметнік
канцэпт

лютасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова лютасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
лю́тасць

мн.  лю́тасці
Родны
каго? чаго?
лю́тасці

мн.  лю́тасцяў, лю́тасцей
Давальны
каму? чаму?
лю́тасці

мн.  лю́тасцям
Вінавальны
каго? што?
лю́тасць

мн.  лю́тасці
Творны
кім? чым?
лю́тасцю

мн.  лю́тасцямі
Месны
у кім? у чым?
лю́тасці

мн.  лю́тасцях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Страчаліся — цалаваліся, а як у адну хату сышліся, дык за чубы ўзяліся.


Per aspera ad astra.

Навошта? Ты ж згарыш дашчэнту, ёлупень.

liutasć — беларуская лацінка

Слова лютасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік лютасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове лютва + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


лютава́ць (8)

(9) нясы́тасць

лютае́жлівы (10)

(7) гэтасць

лю́тар (5)

(10) нагрэ́тасць

лю́таўскі (8)

(10) бязлю́тасць

лютва (5)

(8) свя́тасць

лю́тневы (7)

(12) ілжэсвя́тасць


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

кот хавае прысмакі