аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
люто́ўка — назоўнік лю́ты — прыметнік
канцэпт

люты

гэта

назоўнік
субстантываваны
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення

праскланяць слова люты
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
  ж. — жаночы род
  м. — мужчынскі род
  н. — ніякі род
множны лік
Назоўны
хто? што?
ж. 
м.  лю́ты
н. 

мн. 
Родны
каго? чаго?
ж. 
м.  лю́тага
н. 

мн. 
Давальны
каму? чаму?
ж. 
м.  лю́таму
н. 

мн. 
Вінавальны
каго? што?
ж. 
м.  лю́ты
н. 

мн. 
Творны
кім? чым?
ж. 
м.  лю́тым
н. 

мн. 
Месны
у кім? у чым?
ж. 
м.  лю́тым
н. 

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Вялікага дуба з малым карэннем не бывае.


— Дарагая, хачу прызнацца: я табе здрадзіў.
— Я табе таксама.
— 1 красавіка!
— А я 15 лютага.


liuty — беларуская лацінка

Слова люты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік люты — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове лютэін + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


лютні́стка (9)

(10) несустрэ́ты

лю́тня (5)

(11) цукраміцэ́ты

люто́ўка (7)

(3) ю́ты

лютэатро́пны (11)

(9) перапая́ты

лютэі́н (6)

(6) рабя́ты

лютэі́навы (9)

(10) трыдзевя́ты


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

007 і 7:00