аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова люты
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
—
м. лю́ты н. — мн. — |
| Родны каго? чаго? |
ж.
—
м. лю́тага н. — мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
—
м. лю́таму н. — мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
—
м. лю́ты н. — мн. — |
| Творны кім? чым? |
ж.
—
м. лю́тым н. — мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
—
м. лю́тым н. — мн. — |
скарбніца
Вялікага дуба з малым карэннем не бывае.
— Дарагая, хачу прызнацца: я табе здрадзіў.
— Я табе таксама.
— 1 красавіка!
— А я 15 лютага.
liuty — беларуская лацінка
Слова люты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік люты — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лютэін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лютні́стка (9)
(10) несустрэ́ты ‹
› лю́тня (5)
(11) цукраміцэ́ты ‹
› люто́ўка (7)
(3) ю́ты ‹
› лютэатро́пны (11)
(9) перапая́ты ‹
› лютэі́н (6)
(6) рабя́ты ‹
› лютэі́навы (9)
(10) трыдзевя́ты ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.