STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова лютня
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лю́тня мн. лю́тні |
| Родны каго? чаго? |
лю́тні мн. лю́тняў |
| Давальны каму? чаму? |
лю́тні мн. лю́тням |
| Вінавальны каго? што? |
лю́тню мн. лю́тні |
| Творны кім? чым? |
лю́тняй, лю́тняю мн. лю́тнямі |
| Месны у кім? у чым? |
лю́тні мн. лю́тнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.
Як вы можаце есці дубайскі шакалад, калі ў базе няма ні «кадайф», ні «кадаіф», ні «катаіфі»?
liutnia — беларуская лацінка
Слова лютня (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лютня — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лютоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лю́тненскі (9)
(8) паўсо́тня ‹
› лютні́ст (7)
(6) крутня́ ‹
› лютні́стка (9)
(5) мы́тня ‹
› люто́ўка (7)
(9) галубя́тня ‹
› лю́ты (4)
(7) сумятня́ ‹
› лю́ты (4)
(7) дзяду́ня ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Акцёры і іх дублёры.