аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сумятня
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сумятня́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
сумятні́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
сумятні́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
сумятню́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
сумятнёй, сумятнёю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
сумятні́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Рана ўстанеш — многа зробіш.
Як хочацца, так і пішацца!
залатое правілаsumiatnia — беларуская лацінка
Слова сумятня (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сумятня — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сумяціна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сумя́тліва (9)
(5) мы́тня ‹
› сумятлі́васць (12)
(5) лю́тня ‹
› сумятлі́вы (9)
(9) галубя́тня ‹
› сумя́ціна (8)
(7) дзяду́ня ‹
› сумя́ціца (8)
(9) прыгажу́ня ‹
› сумяці́цца (9)
(5) клу́ня ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.