незаменная штука, закіньце ў закладкі:
праверка правапісуназоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прыгажуня
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыгажу́ня мн. прыгажу́ні |
| Родны каго? чаго? |
прыгажу́ні мн. прыгажу́нь |
| Давальны каму? чаму? |
прыгажу́ні мн. прыгажу́ням |
| Вінавальны каго? што? |
прыгажу́ню мн. прыгажу́нь |
| Творны кім? чым? |
прыгажу́няй, прыгажу́няю мн. прыгажу́нямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыгажу́ні мн. прыгажу́нях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пасаліўшы, есці можна — так сабе
не вельмі (што) — не зусім добры, так сабе
не надта (што) — не вельмі, так сабе
Хлеб даставаўся цяжка. Кінуць яго быў смяротны грэх. Абраніўшы, трэ было падняць кавалак, пацалаваць і сказаць: «Даруй, божухна». Хлеб абагаўлялі.
Уладзімір Караткевіч, «Зямля пад белымі крыламі»pryhažunia — беларуская лацінка
Слова прыгажуня (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыгажуня — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыгаломшанасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыгажу́нечка (12)
(9) галубя́тня ‹
› прыгажу́нчык (11)
(7) сумятня́ ‹
› прыгажу́нька (11)
(7) дзяду́ня ‹
› прыгажэ́йшы (10)
(5) клу́ня ‹
› прыгажэ́нны (10)
(4) пу́ня ‹
› прыгажэ́ць (9)
(6) чару́ня ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.