STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сумяціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сумя́ціна мн. сумя́ціны |
| Родны каго? чаго? |
сумя́ціны мн. сумя́цінаў, сумя́цін |
| Давальны каму? чаму? |
сумя́ціне мн. сумя́цінам |
| Вінавальны каго? што? |
сумя́ціну мн. сумя́ціны |
| Творны кім? чым? |
сумя́цінай, сумя́цінаю мн. сумя́цінамі |
| Месны у кім? у чым? |
сумя́ціне мн. сумя́цінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.
Мы не сустракалі ніводнага вандроўніка ў часе з будучыні, таму што ў нас няма будучыні.
sumiacina — беларуская лацінка
Слова сумяціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сумяціна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сумяціца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сумятлі́васць (12)
(10) сырамя́ціна ‹
› сумятлі́вы (9)
(8) самя́ціна ‹
› сумятня́ (7)
(7) умя́ціна ‹
› сумя́ціца (8)
(10) кураня́ціна ‹
› сумяці́цца (9)
(8) ягня́ціна ‹
› сумяшча́льна (11)
(8) сіняці́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
