аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
самянё́ — назоўнік самя́цінка — назоўнік
канцэпт

самяціна

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова самяціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 самя́ціна

мн.  самя́ціны
Родны
каго? чаго?		 самя́ціны

мн.  самя́цін
Давальны
каму? чаму?		 самя́ціне

мн.  самя́цінам
Вінавальны
каго? што?		 самя́ціну

мн.  самя́ціны
Творны
кім? чым?		 самя́цінай, самя́цінаю

мн.  самя́цінамі
Месны
у кім? у чым?		 самя́ціне

мн.  самя́цінах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хваліцца — не касіць, рука не забаліць.


— А ты калі-небудзь баяўся мяне страціць?
— Адзін раз. Калі мы беглі да маршруткі, а грошы на праезд былі ў цябе.


samiacina — беларуская лацінка

Слова самяціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік самяціна — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове самяцінка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› самю́сенькі (10)

(8) памя́ціна ‹

› самю́ткі (7)

(11) скарамя́ціна ‹

› самянё́ (6)

(10) сырамя́ціна ‹

› самя́цінка (9)

(7) умя́ціна ‹

› са́н (3)

(8) сумя́ціна ‹

› Сан-Мары́на (10)

(10) кураня́ціна ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

стралок