аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
скарамо́ўна — прыслоўе скара́нне — назоўнік
канцэпт

скарамяціна

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова скарамяціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
скарамя́ціна

мн.  скарамя́ціны
Родны
каго? чаго?
скарамя́ціны

мн.  скарамя́цінаў, скарамя́цін
Давальны
каму? чаму?
скарамя́ціне

мн.  скарамя́цінам
Вінавальны
каго? што?
скарамя́ціну

мн.  скарамя́ціны
Творны
кім? чым?
скарамя́цінай, скарамя́цінаю

мн.  скарамя́цінамі
Месны
у кім? у чым?
скарамя́ціне

мн.  скарамя́цінах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны

вандроўка па сінонімах

Запомні: как раз — якраз.

Дзе ты тут прабел бачыш?

skaramiacina — беларуская лацінка

Слова скарамяціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік скарамяціна — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове скаранне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


скарамнава́ты (12)

(10) кабыля́ціна

скарамо́ўка (10)

(8) цяля́ціна

скарамо́ўна (10)

(8) памя́ціна

скара́нне (8)

(10) сырамя́ціна

скара́ны (7)

(8) самя́ціна

скара́ны (7)

(7) умя́ціна


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

усё жыццё ў пяці бутэльках