аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скарамоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скарамо́ўка мн. скарамо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
скарамо́ўкі мн. скарамо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
скарамо́ўцы мн. скарамо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
скарамо́ўку мн. скарамо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
скарамо́ўкай, скарамо́ўкаю мн. скарамо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
скарамо́ўцы мн. скарамо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хадзі́ць як бэ́йбас — пра гультаяватага хлопца
— Доктар, а можна я свае сімптомы загуглю?
— Не займайцеся самалячэннем! Я сам загуглю.
skaramoŭka — беларуская лацінка
Слова скарамоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скарамоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скарамяціна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Скаражо́нак (10)
(7) намо́ўка ‹
› скаралё́тка (10)
(7) памо́ўка ‹
› скарамнава́ты (12)
(7) рамо́ўка ‹
› скарамо́ўна (10)
(9) перамо́ўка ‹
› скарамя́ціна (11)
(8) прамо́ўка ‹
› скара́нне (8)
(7) абмо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.