STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скаралётка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скаралё́тка мн. скаралё́ткі |
| Родны каго? чаго? |
скаралё́ткі мн. скаралё́так |
| Давальны каму? чаму? |
скаралё́тцы мн. скаралё́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
скаралё́тку мн. скаралё́так |
| Творны кім? чым? |
скаралё́ткай, скаралё́ткаю мн. скаралё́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
скаралё́тцы мн. скаралё́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
латру́га
1. гультай, лайдак, абібок, лодар; цяльпук
2. п'яніца, алкаголік, выпівака, жлукта, мачыляпа, (?) п'янчэла
Раптам ты ператвараешся ў чалавека, які нікога не папракае, пазбягае пустых размоў, спакойна глядзіць на людзей, што робяцца чужымі, і добра разумее: усё да лепшага.
skaraliotka — беларуская лацінка
Слова скаралётка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скаралётка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скарамоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скарадня́нскі (12)
(8) вінье́тка ‹
› скарады́т (8)
(6) саё́тка ‹
› Скаражо́нак (10)
(5) лё́тка ‹
› скарамнава́ты (12)
(8) пралё́тка ‹
› скарамо́ўка (10)
(6) плё́тка ‹
› скарамо́ўна (10)
(7) аплё́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо