аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова намоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
намо́ўка мн. намо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
намо́ўкі мн. намо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
намо́ўцы мн. намо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
намо́ўку мн. намо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
намо́ўкай, намо́ўкаю мн. намо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
намо́ўцы мн. намо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хваліцца — не касіць, рука не забаліць.
— Аляксей, добрай раніцы. Чаму вас не было на ранішнім мітынгу?
— Беларусы не кажуць «добрай раніцы», яны кажуць «добры дзень», бо працу пачынаюць з абеду. Паважайце нашу культуру, мову і традыцыі.
namoŭka — беларуская лацінка
Слова намоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік намоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове намоўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› намо́тваць (9)
(7) замо́ўка ‹
› намо́тка (7)
(11) бальзамо́ўка ‹
› намо́ў (5)
(10) хуткамо́ўка ‹
› намо́ўлены (9)
(7) памо́ўка ‹
› намо́ўлены (9)
(7) рамо́ўка ‹
› намо́ўліваць (11)
(10) скарамо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.