аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова памоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
памо́ўка мн. памо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
памо́ўкі мн. памо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
памо́ўцы мн. памо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
памо́ўку мн. памо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
памо́ўкай, памо́ўкаю мн. памо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
памо́ўцы мн. памо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад усіх бочак шпунт; пад усе бочкі шпунт — пра чалавека, якога калі трэба і калі не трэба пасылаюць выконваць розныя даручэнні, просьбы.
Польск. szpunt ад ням. spund.— Is four followers a lot?
— Depends on the context… On instagram? No. In a dark alley? Yes.
pamoŭka — беларуская лацінка
Слова памоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік памоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове памочнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› памо́твацца (10)
(11) бальзамо́ўка ‹
› памо́тваць (9)
(10) хуткамо́ўка ‹
› памо́ўзлівы (10)
(7) намо́ўка ‹
› памо́ўлены (9)
(7) рамо́ўка ‹
› памо́ўлены (9)
(10) скарамо́ўка ‹
› памо́ўчваць (10)
(9) перамо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.