Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

памочнік, -а, мужчынскі род
  1. Той, хто памагае каму-н. у чым-н.; памагаты (у 1 знач.). [Грыша] лепш за ўсіх займаўся ў аўтамабільным гуртку, першым навучыўся вадзіць машыну і быў добрым памочнікам Сцяпану Захаравічу ў дарозе. ← Хведар Жычка.
  2. Службовая асоба, якая дапамагаў па службе іншаму, асноўнаму работніку і з'яўляецца яго намеснікам. У воласці я застаў пісара і яго памочніка. ← Якуб Колас. Павел адразу пазнаў у .. [хлопчыку] малодшага брата Івана Сянчэні — Сярожу, які вучыўся на памочніка машыніста. ← Уладзімір Шахавец.
  3. размоўнае слова Тое, што і памагаты (у 2 знач.). Кірыл стаў фашысцкія памочнікам, вылюдкам, як сама Амельяніха яго называла. ← Павел Кавалёў.

❌

памочнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова памочнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	памо́чнік мн. памо́чнікі
Родны каго? чаго?	памо́чніка мн. памо́чнікаў
Давальны каму? чаму?	памо́чніку мн. памо́чнікам
Вінавальны каго? што?	памо́чніка мн. памо́чнікаў
Творны кім? чым?	памо́чнікам мн. памо́чнікамі
Месны у кім? у чым?	памо́чніку мн. памо́чніках
Клічная форма	— мн. —

Чым больш ты знаходзішся ў сацсетках, тым больш табе здаецца, што ўсе ў гэтым віртуальным свеце чакаюць ад цябе каментараў і постаў на любую тэму, прагнуць ведаць тваё меркаванне па кожнай дробязі, ну і вядома ж вельмі моцна цікавяцца тваім асабістым жыццём.

Слова памочнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік памочнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

памочнік

Навігатар

Мемчыкі