STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прамоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прамо́ўка мн. прамо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
прамо́ўкі мн. прамо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
прамо́ўцы мн. прамо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
прамо́ўку мн. прамо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
прамо́ўкай, прамо́ўкаю мн. прамо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прамо́ўцы мн. прамо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
калі ласка — поўная формула «калі на тое будзе вашая ласка» (суправаджае ветлівую просьбу)
адказ на падзяку:— Тут напісана, што з папярэдняга месца працы вас звольнілі за тое, што вы памянялі ваду ў кулеры. Як такое магчыма?
— Я памяняў яе на віно.
pramoŭka — беларуская лацінка
Слова прамоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прамоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прамоўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прамо́тванне (11)
(7) рамо́ўка ‹
› прамо́твацца (11)
(10) скарамо́ўка ‹
› прамо́тваць (10)
(9) перамо́ўка ‹
› прамо́ўлены (10)
(7) абмо́ўка ‹
› прамо́ўлены (10)
(7) адмо́ўка ‹
› прамо́ўнік (9)
(6) змо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
