прамоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова прамоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прамо́ўка мн. прамо́ўкі
Родны каго? чаго?	прамо́ўкі мн. прамо́вак
Давальны каму? чаму?	прамо́ўцы мн. прамо́ўкам
Вінавальны каго? што?	прамо́ўку мн. прамо́ўкі
Творны кім? чым?	прамо́ўкай, прамо́ўкаю мн. прамо́ўкамі
Месны у кім? у чым?	прамо́ўцы мн. прамо́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як анучаю па зубах — сказаць каму-н. што-н. непрыемнае

Раптам ты ператвараешся ў чалавека, які нікога не папракае, пазбягае пустых размоў, спакойна глядзіць на людзей, што робяцца чужымі, і добра разумее: усё да лепшага.

pramoŭka — беларуская лацінка

Слова прамоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: