STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова умяціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
умя́ціна мн. умя́ціны |
| Родны каго? чаго? |
умя́ціны мн. умя́цін |
| Давальны каму? чаму? |
умя́ціне мн. умя́цінам |
| Вінавальны каго? што? |
умя́ціну мн. умя́ціны |
| Творны кім? чым? |
умя́цінай, умя́цінаю мн. умя́цінамі |
| Месны у кім? у чым? |
умя́ціне мн. умя́цінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як пяшчотна сказаць рукі:
р у ч а н я́ т к і
— Што вам трэба для поўнага шчасця?
— Аладка і шакаладка.
umiacina — беларуская лацінка
Слова умяціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік умяціна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове умяцінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› умята́ць (7)
(11) скарамя́ціна ‹
› умя́ты (5)
(10) сырамя́ціна ‹
› умя́ты (5)
(8) самя́ціна ‹
› умя́цінка (8)
(8) сумя́ціна ‹
› умя́цца (6)
(10) кураня́ціна ‹
› умя́ць (5)
(8) ягня́ціна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
