STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова умяцінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
умя́цінка мн. умя́цінкі |
| Родны каго? чаго? |
умя́цінкі мн. умя́цінак |
| Давальны каму? чаму? |
умя́цінцы мн. умя́цінкам |
| Вінавальны каго? што? |
умя́цінку мн. умя́цінкі |
| Творны кім? чым? |
умя́цінкай, умя́цінкаю мн. умя́цінкамі |
| Месны у кім? у чым? |
умя́цінцы мн. умя́цінках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той наперадзе, што абагнаў, а той наперадзе, што за сабою цягне.
— Чаму вы сталі выкладчыкам?
— Разумееш… Калі размаўляць з сабой сам-насам, гэта шызанутасць. А калі размаўляць з сабой пры студэнтах — гэта лекцыя.
umiacinka — беларуская лацінка
Слова умяцінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік умяцінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове умяшальніцтва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› умя́ты (5)
(9) цяля́цінка ‹
› умя́ты (5)
(9) самя́цінка ‹
› умя́ціна (7)
(8) смяці́нка ‹
› умя́цца (6)
(9) сіняці́нка ‹
› умя́ць (5)
(11) парася́цінка ‹
› умяша́льніцтва (13)
(9) гуся́цінка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
