STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова смяцінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
смяці́нка мн. смяці́нкі |
| Родны каго? чаго? |
смяці́нкі мн. смяці́нак |
| Давальны каму? чаму? |
смяці́нцы мн. смяці́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
смяці́нку мн. смяці́нкі |
| Творны кім? чым? |
смяці́нкай, смяці́нкаю мн. смяці́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
смяці́нцы мн. смяці́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.
— Гэта будзе страшная ноч! Не ўсе з вас дажывуць да раніцы!!!
— Перастань, калі ласка, размаўляць з катлетамі і зачыні халадзільнік.
smiacinka — беларуская лацінка
Слова смяцінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік смяцінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове смяццё + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› смяху́нскі (9)
(10) пашля́цінка ‹
› смяху́нчык (9)
(9) цяля́цінка ‹
› смяху́цкі (8)
(9) самя́цінка ‹
› смяціцца (8)
(8) умя́цінка ‹
› смяці́ць (7)
(9) сіняці́нка ‹
› смяццё́ (6)
(11) парася́цінка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
