STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сіняцінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сіняці́нка мн. сіняці́нкі |
| Родны каго? чаго? |
сіняці́нкі мн. сіняці́нак |
| Давальны каму? чаму? |
сіняці́нцы мн. сіняці́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
сіняці́нку мн. сіняці́нкі |
| Творны кім? чым? |
сіняці́нкай, сіняці́нкаю мн. сіняці́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
сіняці́нцы мн. сіняці́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто бліжэй да міскі, той і чэрпае.
— Я спачатку вару пельмені, а потым смажу. А ты?
— А я наадварот.
siniacinka — беларуская лацінка
Слова сіняцінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сіняцінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сіняшыйка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сіня́ўскі (8)
(9) самя́цінка ‹
› сіняхво́стка (11)
(8) смяці́нка ‹
› сіняці́на (8)
(8) умя́цінка ‹
› сіняшы́йка (9)
(11) парася́цінка ‹
› сі́п (3)
(9) гуся́цінка ‹
› сі́п (3)
(10) труся́цінка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
