мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
лютэцы́т — назоўнік лю́фавы — прыметнік
канцэпт

люфа

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова люфа
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 люфа́

мн.  —
Родны
каго? чаго?		 люфы́

мн.  —
Давальны
каму? чаму?		 люфе́

мн.  —
Вінавальны
каго? што?		 люфу́

мн.  —
Творны
кім? чым?		 люфо́й, люфо́ю

мн.  —
Месны
у кім? у чым?		 люфе́

мн.  —
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ні да танца, ні да ружанца

пра няўмелага, ні на што не здатнага чалавека

Запомніць вельмі проста:
ПЕРШАЯ канстытуцыя ў Еўропе,
ДРУГАЯ ў свеце,
ТРЭЦЯГА траўня.

03.05.1791
ВКЛ — Вельмі Крутыя Людзі.

liufa — беларуская лацінка

Слова люфа (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік люфа — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове люфт + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› лютэ́цыевы (9)

(3) э́фа ‹

› лютэ́цый (7)

(5) Юзэ́фа ‹

› лютэцы́т (7)

(5) трэ́фа ‹

› лю́фавы (6)

(2) ха́ ‹

› люфо́вы (6)

(5) ха-ха́ ‹

› лю́фт (4)

(8) ха-ха-ха́ ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

нягоднік