мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
эўхле́на — назоўнік эфарат — назоўнік
канцэпт

эфа

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова эфа
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 э́фа

мн.  э́фы
Родны
каго? чаго?		 э́фы

мн.  э́ф
Давальны
каму? чаму?		 э́фе

мн.  э́фам
Вінавальны
каго? што?		 э́фу

мн.  э́ф
Творны
кім? чым?		 э́фай, э́фаю

мн.  э́фамі
Месны
у кім? у чым?		 э́фе

мн.  э́фах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Конь на чатырох нагах — і то спатыкаецца.

Прыказка.

Дзяры мяне, як дранік!

запомні на вы́падак важных сустрэч

efa — беларуская лацінка

Слова эфа (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік эфа — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове эфарат + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› эўфуісты́чны (11)

(4) гу́фа ‹

› эўхарыстыя (10)

(4) чуфа́ ‹

› эўхле́на (7)

(5) а́льфа ‹

› эфарат (6)

(5) Юзэ́фа ‹

› эфе́б (4)

(5) трэ́фа ‹

› эфебалі́я (8)

(4) люфа́ ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

прыгадай свае вытокі