STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова эфа
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
э́фа мн. э́фы |
| Родны каго? чаго? |
э́фы мн. э́ф |
| Давальны каму? чаму? |
э́фе мн. э́фам |
| Вінавальны каго? што? |
э́фу мн. э́ф |
| Творны кім? чым? |
э́фай, э́фаю мн. э́фамі |
| Месны у кім? у чым? |
э́фе мн. э́фах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
адна хеўра; з адной хеўры
пра людзей адных поглядаў, адных паводзін (звычайна не вартых увагі)мілагучная, непаўторная, найбагацейшая, сакавітая, старажытная, чароўная, родная
слоўнік эпітэтаўefa — беларуская лацінка
Слова эфа (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік эфа — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове эфарат + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› эўфуісты́чны (11)
(4) гу́фа ‹
› эўхарыстыя (10)
(4) чуфа́ ‹
› эўхле́на (7)
(5) а́льфа ‹
› эфарат (6)
(5) Юзэ́фа ‹
› эфе́б (4)
(5) трэ́фа ‹
› эфебалі́я (8)
(4) люфа́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
