аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гуфа
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гу́фа мн. гу́фы |
| Родны каго? чаго? |
гу́фы мн. гу́фаў, гу́ф |
| Давальны каму? чаму? |
гу́фе мн. гу́фам |
| Вінавальны каго? што? |
гу́фу мн. гу́фы |
| Творны кім? чым? |
гу́фай, гу́фаю мн. гу́фамі |
| Месны у кім? у чым? |
гу́фе мн. гу́фах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не гадуючы малога, не будзеш мець і вялікае.
Траўматалогія на 5 паверсе.
hufa — беларуская лацінка
Слова гуфа (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гуфа — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гуханне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Гутэнберг (9)
(5) Ма́рфа ‹
› гутэнбе́ргаўскі (14)
(5) мо́рфа ‹
› Гутэнхэйм-музей (15)
(3) Уфа́ ‹
› гу́х (3)
(4) чуфа́ ‹
› гу́ханне (7)
(5) а́льфа ‹
› гу́хаць (6)
(3) э́фа ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.