STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова морфа
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мо́рфа мн. мо́рфы |
| Родны каго? чаго? |
мо́рфы мн. мо́рфаў |
| Давальны каму? чаму? |
мо́рфе мн. мо́рфам |
| Вінавальны каго? што? |
мо́рфу мн. мо́рфы |
| Творны кім? чым? |
мо́рфай, мо́рфаю мн. мо́рфамі |
| Месны у кім? у чым? |
мо́рфе мн. мо́рфах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
з блыхі рабіць вала — прыдаваць чаму-н. нязначнаму вялікае значэнне; перабольшваць
Бедная беларуская мова:
стары
старэча
старызна
старычына
старэнькі
старыкан
старпёр
morfa — беларуская лацінка
Слова морфа (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік морфа — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове морфагенез + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мо́рсавы (7)
(4) а́рфа ‹
› мо́рула (6)
(4) а́рфа ‹
› мо́рф (4)
(5) Ма́рфа ‹
› морфагене́з (10)
(3) Уфа́ ‹
› морфагенеты́чна (14)
(4) гу́фа ‹
› морфагенеты́чны (14)
(4) чуфа́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Браслаў