аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова арфа
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
а́рфа мн. а́рфы |
| Родны каго? чаго? |
а́рфы мн. а́рфаў |
| Давальны каму? чаму? |
а́рфе мн. а́рфам |
| Вінавальны каго? што? |
а́рфу мн. а́рфы |
| Творны кім? чым? |
а́рфай, а́рфаю мн. а́рфамі |
| Месны у кім? у чым? |
а́рфе мн. а́рфах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
Так как в белорусском языке начинать предложение с «так як» нельзя, вы не сможете перевести это предложение на белорусский. Начинать с «паколькі» тоже нельзя.
а як, а раз (раз), таму што, боarfa — беларуская лацінка
Слова арфа (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік арфа — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове арфааналіз + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› арудзяне́ць (10)
(14) аўтакатастро́фа ‹
› ару́жжа (6)
(14) авіякатастро́фа ‹
› арумунскі (9)
(5) ца́пфа ‹
› арфааналіз (10)
(5) Ма́рфа ‹
› арфааналізатар (14)
(5) мо́рфа ‹
› арфава́льшчык (12)
(3) Уфа́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.