Марфа

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова Марфа
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Ма́рфа мн. Ма́рфы
Родны каго? чаго?	Ма́рфы мн. Ма́рф, Ма́рфаў
Давальны каму? чаму?	Ма́рфе мн. Ма́рфам
Вінавальны каго? што?	Ма́рфу мн. Ма́рф, Ма́рфаў
Творны кім? чым?	Ма́рфай, Ма́рфаю мн. Ма́рфамі
Месны у кім? у чым?	Ма́рфе мн. Ма́рфах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

хлябтаць — прагна піць // піць (віно, спіртныя напіткі) у вялікай колькасці

— Мне, думаеш, лёгка? Буду там чорт ведае з кім тую гарэлку хлябтаць. (Уладзімір Караткевіч)

Як пачынаць сямейнае жыццё:
— Вось калі хтосьці з акцёраў-мужчын атрымае 4 Оскары, як Кэтрын Хэпбёрн, тады і пагаворым пра раўнапраўе, а датуль я тут галоўная.

Marfa — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА