STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова маруна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мару́на мн. мару́ны |
| Родны каго? чаго? |
мару́ны мн. мару́н |
| Давальны каму? чаму? |
мару́не мн. мару́нам |
| Вінавальны каго? што? |
мару́ну мн. мару́ны |
| Творны кім? чым? |
мару́най, мару́наю мн. мару́намі |
| Месны у кім? у чым? |
мару́не мн. мару́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вялікая галава, ды пустая.
Як па зорках, па расе
твой апошні шлях праляжа,
памірай, а жыта сей.
Рунь пра сейбіта раскажа.
maruna — беларуская лацінка
Слова маруна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік маруна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове марфаграфія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мару́дны (7)
(4) пу́на ‹
› мару́дства (9)
(4) ру́на ‹
› мару́жыцца (9)
(6) кару́на ‹
› Мару́ся (6)
(5) труна́ ‹
› Ма́рфа (5)
(6) струна́ ‹
› марфагра́фія (11)
(4) су́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
