аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова каруна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кару́на мн. кару́ны |
| Родны каго? чаго? |
кару́ны мн. кару́н |
| Давальны каму? чаму? |
кару́не мн. кару́нам |
| Вінавальны каго? што? |
кару́ну мн. кару́ны |
| Творны кім? чым? |
кару́най, кару́наю мн. кару́намі |
| Месны у кім? у чым? |
кару́не мн. кару́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без гаспадынькі хата, што дзень без сонца.
Раней мне здавалася, што ў мяне шмат сяброў. А потым я перастаў тэлефанаваць першым…
karuna — беларуская лацінка
Слова каруна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік каруна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове каруначніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карумпі́раваны (13)
(10) працкаму́на ‹
› карумпі́раваны (13)
(4) пу́на ‹
› карумпі́раваць (13)
(4) ру́на ‹
› кару́начніца (11)
(6) мару́на ‹
› кару́нд (6)
(5) труна́ ‹
› кару́нд (6)
(6) струна́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.