аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова працкамуна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
працкаму́на мн. працкаму́ны |
| Родны каго? чаго? |
працкаму́ны мн. працкаму́н |
| Давальны каму? чаму? |
працкаму́не мн. працкаму́нам |
| Вінавальны каго? што? |
працкаму́ну мн. працкаму́ны |
| Творны кім? чым? |
працкаму́най, працкаму́наю мн. працкаму́намі |
| Месны у кім? у чым? |
працкаму́не мн. працкаму́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
з душы верне — пра што-н. вельмі непрыемнае, агіднае
— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.
prackamuna — беларуская лацінка
Слова працкамуна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік працкамуна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове працкніжка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› праці́ўніца (10)
(4) ку́на ‹
› праці́ўны (8)
(6) лаку́на ‹
› праці́ўства (10)
(6) каму́на ‹
› працкні́жка (10)
(4) пу́на ‹
› працмы́гаць (10)
(4) ру́на ‹
› працмы́гнуць (11)
(6) кару́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.