STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
у слоўніках не сустракаецца
гэтаназоўнік
жаночы род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова Маруся
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Мару́ся мн. Мару́сі |
| Родны каго? чаго? |
Мару́сі мн. Мару́сь |
| Давальны каму? чаму? |
Мару́сі мн. Мару́сям |
| Вінавальны каго? што? |
Мару́сю мн. Мару́сь |
| Творны кім? чым? |
Мару́сяй, Мару́сяю мн. Мару́сямі |
| Месны у кім? у чым? |
Мару́сі мн. Мару́сях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ціхая цішыня гром прыносіць.
— Шаноўны, што вы тут робіце?
— Чакаю самалёт.
— Які шчэ самалёт у маёй шафе?!
— Самалёт, на якім вы леціце́ сёння ў камандзіроўку.
Marusia — беларуская лацінка
У СЛОЎНІКАХ НЯМА
назоўнік Маруся — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Марфа + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мару́дства (9)
(7) дзяду́ся ‹
› мару́жыцца (9)
(6) маму́ся ‹
› мару́на (6)
(6) куму́ся ‹
› Ма́рфа (5)
(6) мату́ся ‹
› марфагра́фія (11)
(6) тату́ся ‹
› марфалагі́чна (12)
(4) мы́ся ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
