аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзядуся
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзяду́ся мн. дзяду́сі |
| Родны каго? чаго? |
дзяду́сі мн. дзяду́сяў |
| Давальны каму? чаму? |
дзяду́сю мн. дзяду́сям |
| Вінавальны каго? што? |
дзяду́сю мн. дзяду́сяў |
| Творны кім? чым? |
дзяду́сем мн. дзяду́сямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзяду́сю мн. дзяду́сях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Ты хочаш увайсці ў айці, а я хачу долі лепшай. Мы розныя.
dziadusia — беларуская лацінка
Слова дзядуся (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзядуся — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзяды + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзядуляў (8)
(7) цяпе́рся ‹
› дзяду́ня (7)
(8) Наста́сся ‹
› дзяду́сеў (8)
(6) бабу́ся ‹
› дзяды́ (5)
(6) маму́ся ‹
› дзяды́ (5)
(6) куму́ся ‹
› дзяды́ (5)
(6) Мару́ся ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.