аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дзяду́сеў — прыметнік дзяды́ — назоўнік
канцэпт

дзядуся

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дзядуся
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дзяду́ся

мн.  дзяду́сі
Родны
каго? чаго?		 дзяду́сі

мн.  дзяду́сяў
Давальны
каму? чаму?		 дзяду́сю

мн.  дзяду́сям
Вінавальны
каго? што?		 дзяду́сю

мн.  дзяду́сяў
Творны
кім? чым?		 дзяду́сем

мн.  дзяду́сямі
Месны
у кім? у чым?		 дзяду́сю

мн.  дзяду́сях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Свая хатка як родная матка.

пра жыццёвую каштоўнасць і важнасць дома для шчасця чалавека
параўн.: чужая хата горш за ката / чужая хата не грэе

— Мілая, ты пакрыўдзілася?
— Не.
— А дзе мой ручнік?
— На швабры.


dziadusia — беларуская лацінка

Слова дзядуся (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзядуся — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзяды + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дзядуляў (8)

(7) цяпе́рся ‹

› дзяду́ня (7)

(8) Наста́сся ‹

› дзяду́сеў (8)

(6) бабу́ся ‹

› дзяды́ (5)

(6) маму́ся ‹

› дзяды́ (5)

(6) куму́ся ‹

› дзяды́ (5)

(6) Мару́ся ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

лягчэйшае жыццё