Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

дзяды¹, -оў; адзіночны лік няма.
  1. Людзі, якія жылі раней; продкі. Дзяды і прадзеды. ▪ Дзяды нашы білі драпежнікаў прускіх, Не даўшы надзець на сябе кайданы. ← Пятрусь Броўка.
  2. Абрад памінання нябожчыкаў, а таксама дзень, калі выконваўся гэты абрад. Апошняе [ворыва] скончым на гэтым тыдні, і ў суботу, на дзяды, якраз можна будзе грэчку сеяць. ← Цішка Гартны.
дзяды², -оў; адзіночны лік дзед, -а, Месны склон -дзе, мужчынскі род
  1. Пустазелле з калючым лісцем і сцяблом, з лілавата-чырвоным суквеццем; бадзяк. Густа буялі каструбаватыя калючыя кусты дурнап'яну, дзядоў ды крапівы. ← Іван Мележ.
  2. Пустазелле з шырокім лісцем і ўчэпістымі суквеццямі-шышкамі; лопух. // Учэпістыя суквецці-шышкі гэтай расліны. [У Паўліка] пяты парэпаныя, шапка дзіравая, штаны ўсе ў дзядах. ← Сяргей Грахоўскі.

❌

дзяды

гэта

— продкі

назоўнік
толькі множны лік
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
множналікавы

праскланяць слова дзяды
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	— мн. дзяды́
Родны каго? чаго?	— мн. дзядо́ў
Давальны каму? чаму?	— мн. дзяда́м
Вінавальны каго? што?	— мн. дзядо́ў
Творны кім? чым?	— мн. дзяда́мі
Месны у кім? у чым?	— мн. дзяда́х
Клічная форма	— мн. —

Слова дзяды (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік дзяды — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзяды

Навігатар

Мемчыкі