мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзяжа
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзяжа́ мн. дзе́жы, (2, 3, 4) дзяжы́ |
| Родны каго? чаго? |
дзяжы́ мн. дзе́ж |
| Давальны каму? чаму? |
дзяжы́ мн. дзе́жам |
| Вінавальны каго? што? |
дзяжу́ мн. дзе́жы, (2, 3, 4) дзяжы́ |
| Творны кім? чым? |
дзяжо́й, дзяжо́ю мн. дзе́жамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзяжы́ мн. дзе́жах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пад чужую дудку паскачаш — потым адплачаш.
— Шаноўны, што вы тут робіце?
— Чакаю самалёт.
— Які шчэ самалёт у маёй шафе?!
— Самалёт, на якім вы леціце́ сёння ў камандзіроўку.
dziaža — беларуская лацінка
Слова дзяжа (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзяжа — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзяжанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзяды́ (5)
(9) наўскрыжа́ ‹
› дзяды́ (5)
(6) мярэ́жа ‹
› дзяды́ (5)
(5) сцю́жа ‹
› дзя́жанне (8)
(4) мяжа́ ‹
› дзя́жачны (8)
(8) сарамя́жа ‹
› дзя́жка (6)
(9) дзяржмяжа́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.