STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова цапфа
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ца́пфа мн. ца́пфы |
| Родны каго? чаго? |
ца́пфы мн. ца́пфаў |
| Давальны каму? чаму? |
ца́пфе мн. ца́пфам |
| Вінавальны каго? што? |
ца́пфу мн. ца́пфы |
| Творны кім? чым? |
ца́пфай, ца́пфаю мн. ца́пфамі |
| Месны у кім? у чым? |
ца́пфе мн. ца́пфах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд
песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)
Правільна казаць «едзь», але калі мне хтосьці скажа «ехай на мора, я ўсё аплачу», то я паехаю.
capfa — беларуская лацінка
Слова цапфа (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цапфа — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ца́пнуць (7)
(13) экакатастро́фа ‹
› ца́пстрыкі (9)
(14) аўтакатастро́фа ‹
› цапу́-лапу́ (9)
(14) авіякатастро́фа ‹
› ца́пфавы (7)
(4) а́рфа ‹
› ца́р (3)
(4) а́рфа ‹
› цар-дзяўчы́на (12)
(5) Ма́рфа ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
