ляпніна

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова ляпніна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ляпні́на мн. ляпні́ны
Родны каго? чаго?	ляпні́ны мн. ляпні́н
Давальны каму? чаму?	ляпні́не мн. ляпні́нам
Вінавальны каго? што?	ляпні́ну мн. ляпні́ны
Творны кім? чым?	ляпні́най, ляпні́наю мн. ляпні́намі
Месны у кім? у чым?	ляпні́не мн. ляпні́нах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— О, Вялікі і Мудры Настаўнік, я хачу разбагацець. Чаго мне не хапае, каб быць багатым?
— Каб быць багатым, табе не хапае грошай!

liapnina — беларуская лацінка

Слова ляпніна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: