STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзярніна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзярні́на мн. дзярні́ны |
| Родны каго? чаго? |
дзярні́ны мн. дзярні́н |
| Давальны каму? чаму? |
дзярні́не мн. дзярні́нам |
| Вінавальны каго? што? |
дзярні́ну мн. дзярні́ны |
| Творны кім? чым? |
дзярні́най, дзярні́наю мн. дзярні́намі |
| Месны у кім? у чым? |
дзярні́не мн. дзярні́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Спачатку паўторым, а потым пагаворым!
Не пі без меры, каб трапіў у дзверы!
Стаю на кухні, гатую. Падыходзіць сын і кажа: «Тат, калі я буду працаваць, я буду табе і прадукты купляць, і камуналку аплачваць!» Я аж праслязіўся. Яму 29 гадоў.
dziarnina — беларуская лацінка
Слова дзярніна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзярніна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзярнінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзярлі́вы (8)
(9) драчо́ніна ‹
› дзярмо́ (6)
(7) ляпні́на ‹
› дзярне́ўе (8)
(9) суба́рніна ‹
› дзярні́нка (9)
(7) сасні́на ‹
› дзярні́стасць (12)
(8) дро́сніна ‹
› дзярні́сты (9)
(7) ву́сніна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
